De oprichting.
Omstreeks de eeuwwisseling werkte Toone op 't Kleinheksel als smidsknechtje in Geesteren. Daar was hij lid van de plaatselijke muziekvereniging Amicitia. Met zijn vrienden heeft hij enthousiast de Harmonie opgericht. Dat gebeurde in 1901.
In de smederij van op 't Kleinheksel aan de Goorsegrinte werden de eerste repetities gehouden. Het ging best aardig en iedereen was tevreden over hun vorderingen. Een uitspraak van een van de leden was dan ook regelmatig: '' het zunt net orgels''. Het tweede oefenlokaal was de school Stedeke. Er werd op zaterdagavond geoefend. Tot in de veertiger jaren was de zaterdagavond de vaste repetitie-avond. Ook in de week kwamen weleens groepjes bijeen oa. Bittink en Kremers met zijn grote trom op ''de delle''.
Omstreeks 1930 werd er verhuisd naar de oude timmerloods van Rietman aan de Schuttensteeg in Diepenheim.
In 1936 was de Harmonie de eerste vereniging die gebruik ging maken van het nieuwe gebouw ''Volksheil'' aan de Hagen. Jaren geleden is dit gebouw afgebroken en op diezelfde plaats is het nieuwe Cultureel Centrum gebouwd, dat hedendaags nog steeds ons repetitiegebouw is.
De dirigenten.
De eerste dirigent van de Harmonie was een Duitser, genaamd Schade. Vervolgens stonden Pardoen, Kerkhof, Bijneveld, Nijsing van Gelder, Landheer, Schreurs, Arnold Span sr, Arnold Span jr., Joop Boerstoel, Mark Oude Breuil en Henk-Jan Heijnen voor het orkest. Sinds april 2008 staat het orkest onder leiding van Jeroen Vos.
In de jaren 1940-45 was elke muziekvereniging verplicht om lid te worden van de z.g. Kulturkammer. Veel verenigingen weigerden, waardoor een optreden niet meer mogelijk was en vaak de hele inventaris van instrumenten enz, in beslag werd genomen. Ook de Harmonie werd geen lid, maar oefende gewoon door zonder dat het gevolgen had. De Harmonie gaf toen al concerten en liep mee met optochten.
In de loop van de jaren 1940-45 verlieten enkele jonge leden de Harmonie. Na de oorlog zijn drie dirigenten heel belangrijk geweest voor de vereniging. Onder dirigent Landheer bereikte de Harmonie een zeer behoorlijk peil. Het concert in het Limburgese Eysden was hiervan een duidelijk bewijs.
Zo schreef de '' Bazet van Limburg'' op 10 juni 1952 het volgende: '' De Harmonie uit Diepenheim heeft een uitstekende indruk achtergelaten. Het omvangrijke concert, dat de bevolking werd aangeboden, was in vele opzichten af.
Na deze periode kwam de heer Arnold Span sr. als dirigent. Hij bracht de Harmonie naar grote concours-successen en de prijzen werden binnengehaald. Nog nooit had de Harmonie een eerste prijs met lof in de wacht gesleept, maar op die gedenkwaardige 10e juli in 1966 lukte dat op het concours in Haaksbergen.
De concoursen.
In 1921 ging de Harmonie voor het eerst naar een concours. Met paard en wagen vertrok men naar Lochem. Dirigent was Pardoen uit Delden. Er werd een 2e prijs behaald en nog in hetzelfde jaar werd in Hengelo(O) een 1e prijs gewonnen. In 1966 in Haaksbergen behaalde de Harmonie een 1e prijs met lof, in 1968 in Eibergen een 1e prijs en in 1973 in Millingen een 1e prijs.
Leuk om te weten:
In 1931 vierde de Harmonie zijn 30-jarige bestaan.
In 2001 heeft de Harmonie zijn 100 jarig bestaan uitbundig gevierd. Er is toen een festival georganiseerd.
Hieronder volgt nog een mooi gedicht van Gerrit Rietman, afkomstig uit het jubileum boekje ''de Harmonie'', wat uitgegeven is ter gelegenheid van het 90-jarige jubileum van de Harmonie.
Riemsel
Het startschot veur 't Deepse meziek veel in negentienhonderd en ene.
En dat 't zo lange stand zol holaen verwachtte misschien toen ginene.
Rond het aambeeld wodd'n musiceerd, in klein Heksele smederieje.
De heurne moesten ze zelf betalen, dat was nog's echte leefebrieje.
Het eerste dat ze konden spol'n was ne matineus geval.
''Jan Joris trekts des morgens heel vroeg al uit de stal''.
In 1902 ging'n ze noa Gelster,met peerd en koare derop an.
Um't school en volksfeest op te fleuren, ma...doar was mie wat van an...
Lessenaars hadd'n ze toen nog neet, en dan les ne petieje neet zo vlugge.
Doarumme stokk'n ze met ne grote speele, mekare de papier'n ma op de rugge.
De tien gulden dee ze der vuur kreeg'n , wollen ze opmaken an jenever.
Ma Toone zee, 't geet in de kas en witer ging gezever''.
Um de kas op peil te hoal'n maakten ze op boer'nbrulften meziek.
Dan zatt'n ze in de hiele of 'n stal, zo heel'n ze toen de repen liek.
Hun wodd'n evroagd um medewarking, an nen kinderoptocht te verlenen..
Ze leep'n zo hard dat de kindere, dat onmeuglek bie konnen benen..
Hard lopen hebt ze ait edoane, want op een marsconcours in Rekken,
Merkte de jury op: '' wat hollen die kerels...als gekken''.
Bie een concours in de joarn'n twintig ging het met promoveren neet zo bes..
Um eene ofdeling hoger op te komm'n had de zesde poging pas succes.
Op een concours in Hoksebarge bleek dat'n dirigent arg zenewachtig was..
Um'n haverklap wassé verdwenen, veur plegen van een plas.
Bets Caron zee toen vertwiefeld "Ie zol'n de kop der bieverkassen,
Kiek um noe, doar steed den kearl, zo ma tussen 't volk te plassen''.
In 1952 ging 't hele korps noar Eysden, Limburg met den trein.
Ze deed'n doar heel good hun best en hadd'n 't er reuze fijn.
Op concoursen in dree plaatsen, ging 'n oalen Span heur veur.
En in alle dree gevall'n steld'n ze den anhang neet teleur..
In '61 kwam'n er uniformen en in '71 nieje instrumenten.
Heel Deep'n heelp doar toen an met en zorgde vuur de centen.
An emancipatie doot ze ook. 't bestuur is hoaste neet meer ''bemand''.
Want hier ook de moderne tied: de vrouwleu hebt de oaverhand.
An het ene van mien riemsel hop ik dat de Harmonie volle goeje joarn tegemeute geet. Dan heurt Deep'n der ait bie.....
|
